Cezar

Mortamatino

Okuloj viaj mutas.

Purpuras via buŝ'.

Ĉu dece mi kondutas?

Doloras kora tuŝ'.

Gracile belamane,

vi kuŝas en kviet'.

Mi petis vin tre vane

en la spegulĉambret'.

„Vi mortis, tre tre frue

ho, pala karulin'.“

„La mort' ŝin prenis ĝue“,

flustras la vento min.